Blog bestuurder Cornelie Kool

Het schrijven van zo’n verhaal vraagt om een ijzeren discipline. Ik werkte met een strakke timing: blokken van een uur lezen en een uur schrijven, afgewisseld met een half uur lopen. Tijdens die focusblokken bestond er niets anders. Geen afleiding, geen mail, geen telefoon. Die bewuste keuze om de ruis van de buitenwereld uit te zetten, was essentieel om tot de kern te komen. Het is precies de werkwijze die we ook met Sisu voor ogen hebben: niet harder rennen, maar geconcentreerder werken aan wat er echt toe doet.
Op woensdag liep ik vast. Tijdens het lopen maalde mijn hoofd in hoog tempo door. Op welke manier leg ik goed uit waar Sisu voor staat? Hoe ontwerp ik een “kapstok” waardoor het voor iedereen duidelijk is wat Sisu betekent voor ons handelen? Hoe formuleer ik strategische doelen die richting geven, maar ook ruimte bieden voor alle scholen? Na mijn wandeling heb ik de helft van wat ik eerder had geschreven weggegooid. Dat voelt misschien tegenstrijdig, maar het was het kantelpunt. Pas toen de ballast overboord was, bleef de essentie over. Ook dat is Sisu in de praktijk: de ruggengraat hebben om te kiezen voor kwaliteit en diepgang, ook als dat betekent dat je bijna opnieuw moet beginnen.
Aan het einde van de week lag er een stevig fundament voor onze reis. Dit verhaal gaat nu de volgende fase in voor de nodige finetuning en de vormgeving. De basis staat en ik ben ervan overtuigd dat Sisu ons de komende jaren de juiste richting gaat geven. Ik kan niet wachten om deze inspirerende bestemming straks met al onze medewerkers en partners te delen. Wordt vervolgd!

